خدمات مشاوره دکتر متحدی

ارائه خدمات حقوقی و روانشناختی در حوزه ازدواج و خانواده: مشاوره قبل ازدواج، زوج درمانی، دعاوی خانواده

ارائه خدمات حقوقی و روانشناختی در حوزه ازدواج و خانواده: مشاوره قبل ازدواج، زوج درمانی، دعاوی خانواده

متأسفانه خدمات مشاوره و روانشناسی در سیستم بهداشتی و درمانی کشور مورد حمایت و پوشش بیمه قرار ندارد. این مسئله موجب شده است که بسیاری از شهروندان به علت هزینه های بالا و نیز عدم احساس نیاز و ضرورت فوری، از این خدمات صرف نظر نمایند. نتیجه این بی دقتی، خود را در معضلات اجتماعی بسیار پر هزینه همچون شکستها و عدم موفقیتها، طلاق و ناپایداری خانواده ها، بزهکاری، مشکلات تربیتی و ... نشان می دهد.
لذا جهت ترغیب افراد به مشاوره و ارائه خدمات مشاوره ای، بر آن شدیم در تارنمای حاضر فضایی فراهم آوریم تا افراد ضمن دریافت اطلاعات ضروری، و طرح سؤال و تبادل نظر، دیدگاه بهتری نسبت به جنبه ها و مهارتهای زندگی فردی و اجتماعی پیدا نمایند.

دنبال کنندگان ۳ نفر
این وبلاگ را دنبال کنید
تابلو اعلانات

چطور با کودک بازی کنیم؟

کودک شما در سنین متفاوت نیاز به انجام بازی های متفاوتی دارد که با رشد مغزی او تطبیق داشته باشد. انجام این بازی ها می تواند به رشد و تکامل روانی و عقلانی کودک کمک می کند.
دکتر پازک معتقد است به همان اندازه که مهم است یک کودک چه چیزی را یاد بگیرد، چگونگی یاد گرفتن آن مطلب نیز اهمیّت دارد. به همین دلیل است که وی والدین را تشویق می کند که وقت کافی برای بازی به کودکانشان بدهند. بازی نقش اصلی و حیاتی برای کودک دارد. وظیفه ی او بازی و بچگی کردن است. کودکی که بازی نمی کند، بیمار است. همه چیز در بازی بروز می کند؛ خلاقیت، احساسات، هوش و پس بازی را به دید حقارت نگاه نکنیم.
برای بازی با کودک اصول زیر را فراموش نکنید:
1)شما باید کودک شوید.
2) تأیید کودک اعتماد به نفس او را بالا می برد.
3) از کودک کمک بخواهید تا یاد بگیرد کمک بخواهد (بزرگتر که شد مشورت می خواهد).
4) هیچ وقت کلمه «نه» یا «نمی شود» را به کار نبرید. (به صورت مثبت به کار برید مثلاً بگویید: بهتر نیست این گونه عمل کنیم.)
5) کودک شما باید همبازی داشته باشد.
به طور کلی کارشناسان بر این عقیده اند که هر چه وسیله ای که به عنوان اسباب بازی مورد استفاده قرار می گیرد خارج از کاربردهای روزمره و واقعی خود باشد، خلاقیت کودک را بیشتر تحریک می کند. مثلاً بسیاری از کودکان از پشتی یا بالش به عنوان اسب برای بازی خود استفاده می کنند.

نیاز کودکان در این مرحله چیست؟

با اینکه آگاهی از رشد ذهنی و مغزی کودک از اهمیّت خاصی برخوردار است. امّا لزومی ندارد که شما نسبت به آن بیش از حد نگران باشید. فراموش نکنید که کودکان با توانایی های خاص خود برای یادگیری متولد می شوند و بسیاری از مهارت ها را بدون نیاز به آموزش یاد می گیرند . به عنوان مثال شما نمی توانید به کودکتان یاد بدهید که حرف بزند بلکه با به کار بردن روش ها و تجربیات خود، او را تشویق می کنید تا مهارت های زبانی خویش را توسعه دهد.

نکاتی در مورد گروه های سنی مختلف:

نوزادان:

با او زیاد صبحت کنید زبان طبیعی ترین راه برای جلب توجه و برقراری ارتباط با کودک است. هر صدایی که در می آورد شما هم آن را تکرار کنید یا برایش لالایی بخوانید. وقتی در حال انجام کار خاصی هستید، مثلاً به او لباس می پوشانید یا او را حمام می کنید، برایش بگویید که دارید چه کاری انجام می دهید.
برایش کتاب بخوانید. کودکان خواندن و نوشتن را از طریق شنیدن مکرر یاد می گیرند. کتاب های بسیاری در بازار وجود ندارد که می توانید آنها را برای نوزادان بخوانید به حرکات و واکنش هایش پاسخ دهید. وقتی کودکتان گریه می کند، در واقع با این کار می خواهد توجه شما را به خود جلب کند. برای پاسخگویی به این خواسته اش به او نگاه کنید، او را بردارید و راه ببرید. با این کارها به او می آموزید که به او و نیازهایش توجه دارید و می توانید تکیه گاه خوبی برای احساساتش باشید.

کودکان نوپا:

به منظور توسعه توانایی های زبانی کودک مرتب از او سؤال کنید. به عنوان مثال بپرسید: «برای صبحانه چی دوست داری بخوری؟» از او بخواهید کارهای ساده انجام دهد «حالا، کتابت را باز کن»؛ از بازی های انگشتی مثل اثل متل توتوله و ...استفاده کنید. این روش، روش بسیار مناسبی هم برای سرگرمی و توسعه مهارت های زبانی کودک محسوب می شود.
با انجام حرکات ساده و نرمش با او بپردازید. حرکت موجب افزایش سطح هوشیاری و تکامل ذهنی کودک می شود. به منظور سرگرمی کودک نو پای خود، او را قدم به قدم راه ببرید یا به وسیله ی وسایل ارزان قیمت و اسباب بازی های خانگی با او بازی کنید.
کودک نوپای شما این توانایی را دارد که وقتی شما شعرهای مورد علاقه اش را می خوانید یا موقع خواب داستانی برایش تعریف می کنید. شما را همراهی کند. بنابراین با پرسیدن سؤالاتی ترغیبش کنید تا در خواندن با شما همراه شود.
او را برای انجام فعالیت بیشتر تشویق کنید. به عنوان مثال از او بخواهید با قرار دادن همه ی جوراب ها در یک سبد مخصوص، در شستن لباس ها به شما کمک کند.
بگذارید خودش را کشف کند به کودکان باید این فرصت را داد تا جهان اطرافشان را به سبک و شیوه ی خودشان کشف کنند. البته در محیطی امن و بی خطر. از این طریق است که آنها یاد می گیرند لمس کنند، مزه کنند، بچشند، صداها را بشنوند و احساس کنند. وسایل ایمن و متنوعی از قبیل کتاب، اسباب بازی های مختلف و ... را در اختیارشان بگذارید زیرا باعث انگیزه و علاقه ی بیشتری برای کشف جهان اطراف و محیط در آنها می شود.
سایر کودکان بد نیست بدانید مهارت های زبانی کودکان در سنین بالاتر هم با سرعت قابل توجهی رشد می کند و توسعه مهارت های اساسی گفتاری در آنان تا سنین 8 و 9سالگی ادامه می یابد. همان طور که کودک شما پا به سنین پیش دبستانی و مدرسه می گذارد، می توانید سؤلات بیشتری از او بپرسید مثلاً «فکر می کنی بعداً در این داستان چه اتفاقی می افتد؟»
تمرینات خواندن و نوشتن را افزایش دهید. کودکتان را با محیطی پر از تصاویر گوناگون و وسایل علمی، هنری مانند کتاب، روزنامه و مجلات سرگرم کنید. کلمه سازی و بازی با کلمات را بخشی از برنامه ی روزانه او قرار دهید. این کار به آمادگی هر چه بیشتر او برای خواندن کمک می کند.
در انتخاب دوست به او کمک کنید. در سنین قبل از مدرسه، کودکان یاد می گیرند که با سایر همسالان خود بازی کنند و در جمع آنها باشند.
لذا مهارت های اجتماعی از طریق تمرین و کاربرد صحیح است که رشد پیدا می کند. پس سعی کنید او را در بازی با سایر کودکان تشویق کنید هم چنین انتظار نداشته باشید که کودکان در این سنین بتوانند در هر برنامه ای شرکت کنند و این راهنمائی های خوب شماست که به آنها در انتخاب هر چه بهتر دوست کمک خواهد کرد.
همان گونه که کودک شما رشد می کند و بزرگ تر می شود تمام فعالیت های فکری و ذهنی او نیز بر اساس یافته های قبلی اش شکل می گیرد. لذا نکته ی قابل توجه و مهم در اینجا این است که اگر چه دوره های زمانی خاصی برای رشد فکری و یادگیری کودک مناسب ترند (از زمان تولد تا 5 سالگی) امّا این را همیشه به خاطر داشته باشید که هیچ گاه برای تربیت صحیح و رشد فکری کودکان دیر نیست.

بازیهای ساده در خانه

همه ی ما دوست داریم کودکانی با استعداد و باهوش داشته باشیم امّا شاید نمی دانیم که چگونه می توانیم به رشد استعدادهای بالفعل کودکمان کمک کنیم. مهمترین راه حل برای کمک به رشد کودک زیر 6 سال بازی است. اگر محیط را غنی کنیم و کودک را در کسب اطلاعات و تجربه ها در یک فضای امن و مناسب همراهی کنیم او با احساس خوب بازی می کند و بازی اش یک بازی سازنده می شود. احساس خوبی که کودک از بازی با والدین پیدا می کند در همه ابعاد زندگی او و والدین اثر می گذارد و بسیاری از ناهنجاری های رفتاری کودکان را کم می کند یا از بین می برد.
تحقیقات جدید نشان داده، نوع بازی مادر و پدر با فرزندشان با هم متفاوت است. کودکانی که هر دو نوع بازی را دارند به خوبی فعالیت های مناسب زندگی را می آموزند امّا کودکانی که پدر آن ها را به سمت بازی با مادر سوق می دهد، تفاوت ها را یاد نمی گیرند. طی 6 ماهه ی نخست زندگی بازی با کودک معمولاً لمسی یا زبانی است. وقتی پدر با فرزندش بازی می کند بیشتر به دنبال خوشگذرانی با او است، از دیدن لبخند فرزند احساس خوشبختی می کند و با او می خندد. برعکس بازی های مادرانه بیشتر آموزشی است و مادر ترجیح می دهد حین بازی به فرزندش آموزش دهد.
وقتی کودک به یک سالگی می رسد، بازی های فیزیکی بیشتر مورد علاقه او هستند. وقتی پدر با فرزندش بازی می کند دوست دارد دست و پاهای فرزندش را تکان دهد و کمی که او بزرگ تر می شود، چهار دست و پا به دنبال او می دود. بسیارند مادرانی که از کشتی گرفتن بیزارند امّا یکی از سرگرمی های پدر و فرزند به خصوص پدر و پسر کشتی گرفتن است. مادرها می ترسند. این بازی فرزندان شان را خشن بار بیاورد اما نتایج بررسی های جدید محققان نشان داده بازی های جنگی که پدر با مهربانی با فرزندش انجام می دهد به او کنترل احساسات را می آموزد و یاد می دهد حتی در زمان جنگ و دعوا نیز می توان بر احساس خشم غلبه کرد.
به طور خلاصه می توان گفت بازی های پدرانه بشتر بازی های بدنی محرک هستند که باعث هماهنگی بهتر دست و پا و خلاقیت کودک می شوند و بازی های مادرانه بازی های آرامی هستند که زبان، تخیل و درک کودک را بالا می برند. کودک با بازی والدین 2 دنیای مختلف را تجربه می کند، دنیاهایی که مکمل هم هستند و آموزش های هر دو زندگی را به او می شناساند.

آب بازی

کودکی که با آب بازی می کند، در حال یادگیری علت و معلول گرما و سرما، جاری شدن و فرو رفتن آب در زمین است. این کودک پس از اینکه به عنوان موجودی کوچک در دنیای بزرگ یک روز سخت را پشت سر گذاشته، با آب بازی آرامش پیدا می کند. او لغات جدید می آموزد، به خاصیّت خیس بودن آب و جنس حباب ها فکر می کند و شما تصور می کنید که او فقط مشغول خراب کاری است. آب یک وسیله ی بازی است که به طور طبیعی و دائم در خانه ها وجود دارد. بچه های کوچک آب بازی را دوست دارند و در مورد آن بسیار کنجکاو هستند. از آن جایی که می توان با آب بازی های متنوعی را انجام داد، علاقه مندان فراوانی در سطح جهان دارد. کودکان نوپا دوست دارند از طریق حواسشان به خصوص حس لامسه به کشف بپردازند. پس آب بازی کودکان را دست کم نگیرید.

انواع بازی

بازی های جسمانی:

شامل دویدن، پریدن، بالا رفتن، طناب بازی و... است این بازی های مهارت های حرکتی عمده و حرکت ها را گسترش می دهد. کودک از عضلات و اندام های مختلف کمک می گیرد و این عمل سبب تقویت آنان می شود. بازی مکانیسم های داخلی بدن مانند گردش خون و هضم و جذب و دفع را تنظیم می کند.

بازی های سازنده:

این بازی ها به گسترش مهارت های حرکتی ظریف و هماهنگی چشم و دست کمک می کند مانند ساخت مکعب، مخلوط کردن و جور کردن اشیا و رده بندی و شکلها و...

بازی های اجتماعی:

نوزادان لبخند زدن، نگاه کردن و خندیدن را دوست دارند؛ بازی هایی نظیر قایم موشک کودک در همه ی سنین نیازمند فرصت هایی برای درآمیختن با سایر کودکان است. بازی اجتماعی کودک را متوجه دیگران می کند، یاد می گیرد دیگران را در هنگام بازی در وسایل و فعالیت خود سهیم نماید و بدین ترتیب حس همکاری، تعاون و احترام گذاشتن به دیگران در وی رشد می کند.

بازی های خلاق:

این بازی ها به بیان احساسات و عقاید کودک کمک می کند. فعالیت هایی از قبیل نقاشی کردن چسباندن اشیا ترسیم کردن و مدل سازی جزء این دسته از بازی ها هستند.

بازی اکتشافی:

یک تجربه ی یادگیری با اهمیت برای کودک است. کودکان نیاز دارند چگونگی کارکرد وسایل اندازه ی شکل ها، رنگ ها و بافت های متفاوت اشیا را کشف کنند. این بازی ها پایه ای برای علوم فراهم می کنند.

بازی کارکردی و نمایشی:

کودکان از دنیای اطراف خویش آگاهی زیادی دارند، وانمود به استفاده کردن از اشیا آشنا برای مثال استفاده از یک شانه به عنوان تلفن، یک اسباب بازی روی زمین به عنوان اتومبیل.

انواع بازی ها از لحاظ هم بازی

بازی مشارکتی:

وقتی کودکان با یکدیگر بازی می کنند و مواد فعالیت های مشابه را به طور مشترک به یک شیوه ی غیر سازماندهی شده استفاده می کنند، بازی مشارکتی صورت می گیرد. این نوع بازی نیاز به یک هدف سازماندهی شده دارد.

بازی مستمر:

کودکان مستقلاً و به تنهایی بازی می کنند بدون اینکه به دیگران مراجعه کنند.
مشاهده گر:
کودکان به مشاهده ی بازی دیگران می پردازند، سؤال می کنند، پیشنهاد می دهند، امّا وارد بازی نمی شوند.

بازی موازی:

بچه هایی که به سادگی در کنار همدیگر با وسایل مشابه بازی می کنند.

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی