خدمات مشاوره دکتر متحدی

ارائه خدمات حقوقی و روانشناختی در حوزه ازدواج و خانواده: مشاوره قبل ازدواج، زوج درمانی، دعاوی خانواده

ارائه خدمات حقوقی و روانشناختی در حوزه ازدواج و خانواده: مشاوره قبل ازدواج، زوج درمانی، دعاوی خانواده

متأسفانه خدمات مشاوره و روانشناسی در سیستم بهداشتی و درمانی کشور مورد حمایت و پوشش بیمه قرار ندارد. این مسئله موجب شده است که بسیاری از شهروندان به علت هزینه های بالا و نیز عدم احساس نیاز و ضرورت فوری، از این خدمات صرف نظر نمایند. نتیجه این بی دقتی، خود را در معضلات اجتماعی بسیار پر هزینه همچون شکستها و عدم موفقیتها، طلاق و ناپایداری خانواده ها، بزهکاری، مشکلات تربیتی و ... نشان می دهد.
لذا جهت ترغیب افراد به مشاوره و ارائه خدمات مشاوره ای، بر آن شدیم در تارنمای حاضر فضایی فراهم آوریم تا افراد ضمن دریافت اطلاعات ضروری، و طرح سؤال و تبادل نظر، دیدگاه بهتری نسبت به جنبه ها و مهارتهای زندگی فردی و اجتماعی پیدا نمایند.

دنبال کنندگان ۳ نفر
این وبلاگ را دنبال کنید
تابلو اعلانات

اگر چه میل به بازی در سنین بالا کم کم کاهش پیدا می کند و کارهای روزمره ی زندگی و مسئولیت ها جای آن را می گیرد، امّا اعتقاد روانشناسان بر این است که انسان تا پایان عمر تمایل به بازی و تجربه کردن دوباره ی دوران کودکی خود را دارد.
امروزه بازی به عنوان یکی از عوامل مهم در آماده سازی کودک به منظور پذیرش نقش در آینده محسوب می شود؛ به طوری که می توان گفت فقط عامل تخلیه ی انرژی اضافه ی کودک، اتلاف وقت یا جلوگیری از شلوغی نیست بلکه اثر و فرآیند زیادی در تندرستی روحی، روانی و رشد تفکر و تخیل کودک دارد چرا که بازی نقش غیرمستقیم آموزشی برای کودک به ویژه در هفت سال اول زندگی را دارد.
بازی یکی از اساسی ترین جنبه های زندگی کودک محسوب می شود و در واقع به کودک این فرصت را می دهد تا خود را برای ورود به دنیای بزرگسالی آماده کند. از این لحاظ شرایط محیطی بازی، آزادی کودک در بازی، نوع اسباب بازی مورد استفاده و مدت زمانی که صرف بازی می کند، اهمیّت بسیار شایانی در روند رشد شخصیت و آموزش های تربیتی در کودک دارد.
مادران از ابتدای دوران شیرخوارگی از طریق اسباب بازی هایی مثل «جغجغه» با رنگهای درخشان و براق می توانند موجب تحریک حواس پنجگانه کودک شوند. بازی هایی مانند «دالی بازی» و «قایم موشک بازی» در تقویت هوش و خلاقیت کودکان مؤثر می باشند. در انتخاب اسباب بازی باید به سن کودک توجه شود. اگر اسباب بازی مطابق سن کودک برای او خریداری شود، در بالا بردن قدرت تفکر و خلاقیت او کمک شایانی خواهدکرد. اسباب بازی های آموزشی مثل کره ی هوش، جورچین ها و خانه سازی برای کودکان یک سال به بالا مناسب است و از سه سالگی به بعد نقش اسباب بازی هایی مانند عروسک، ماشین و بازی های تقلیدی مثل خاله بازی می تواند قوه ی تخیل کودک را افزایش دهد. انجام بازی های هوش و طرح معما، برای بکارگیری فکر کودک، باعث می شود تا کودک قوه ی فکر و تخیل خود را به کار بیندازد، جوانب مختلف مسأله را در نظر بگیرد و سعی در حل مسأله کند. کودکی که مسائل مختلفی را به شکل بازی یا معما حل می کند، در برخورد با مسائل زندگی، مسائل علمی و ... به همین شکل عمل می کند زیرا یاد گرفته است که مسأله را از زاویه های مختلف نگاه کند و راه حل مناسب برای آنها بیابد. این موضوع نقش زیادی در تقویت اراده و نگرش مثبت کودک به مسائل مختلف دارد و در رشد هوش او نیز مؤثر است. کودکان در سه سال اول زندگی به سرعت علاقه ی خود را به یک نوع اسباب بازی از دست می دهند و در این سنین به اسباب بازی های متنوع و زیادی نیاز دارند. در این سن هر نوع وسیله ای حتی یک در قابلمه می تواند برای کودک اسباب بازی محسوب می شود. والدین باید توجه داشته باشند که گاهی یک اسباب بازی ساده که شباهت به چیز خاصی ندارد قوه ی خلاقیّت کودک را بیشتر تحریک می کند. به عنوان مثال اگر یک تکه چوب در اختیار کودک باشد کودک آن را به جای عصا، شمشیر، تفنگ، اسب و ... به کار می برد در حالی که وقتی از یک شمشیر پلاستیکی استفاده می کند این قابلیت ها را ندارد. در طبیعت منبع بی زوال و بی انتهایی از اسباب بازی برای کودکان وجود دارد، مانند بازی با آب، شن، چوب، برگ و بسیاری منابع بی خطر دیگر که موجب رشد جسمی، عاطفی، شخصیّتی و ذهنی کودک می شود و زمینه ی بروز خشونت را در وی بسیار کاهش می دهد. در بیشتر مواقع کودک دلیل بازی کردن خود را نمی تواند بیان کند، ولی نمی تواند بدون بازی کردن زندگی کند.
امروزه ثابت شده است کودکانی که به درستی و به اندازه ی کافی در دوران کودکی بازی نکرده اند از رشد ذهنی و اجتماعی درستی برخوردار نیستند.

اسباب بازی های خانگی به کودک خلاقیّت می دهد.

این موضوع برای بسیاری از والدین ناراحت کننده است که ببینند پس از صرف ساعت ها وقت برای انتخاب بی خطرترین، خوش رنگ ترین، سرگرم کننده ترین و آموزشی ترین اسباب بازی برای کودکشان، او کماکان با در ماهیتابه مورد علاقه اش بازی می کند.
درسی که باید بگیرید این است که انتخاب « بهترین اسباب بازی» برای کودک، کاری تقریباً ناممکن است. بهترین اسباب بازی آن است که کودک را مجذوب خود می کند و او دوباره به سراغ آن می رود و تحریک و لذت بیشتری از آن کسب می کند. این اسباب بازی ممکن است خیلی گران یا خیلی ارزان تمام شود ولی نهایتاً همان اسباب بازی است که کودک از آن لذت می برد و بیشترین امکانات یادگیری را برای وی فراهم می آورد.
برخلاف آنچه والدین انتظار دارند، هر قدر اسباب بازی دارای شکل غیراختصاصی تر و بنیادی تر باشد. قوه ی تخیل کودک را بیشتر تحریک می کند. مثلاً شاید یک تکه چوب که می توان از آن به عنوان شمشیر یا عصا استفاده کرد بیشتر از یک عروس با لباس های گران قیمت که فقط می توان یک شخصیت داشته باشد به خلاقیّت کودک شما کمک کند . امّا یکی از نکات بسیار مهم که والدین باید آن را مورد توجه قرار دهند، انتخاب اسباب بازی بر حسب سن کودک است. یعنی یک اسباب بازی که کودکی دو ماهه را سرگرم می کند نمی تواند یک کودک دو ساله را سرگرم کند و بالعکس . کودکان همگام با رشد خود به محرک های متفاوتی نیاز دارند و انتخاب اسباب بازی بایستی بر اساس نیازهای متغیر آنها باشد تناسب داشتن اسباب بازی انتخاب شده با سن کودک بسیار مهم است. اگر اسباب بازی خیلی پیشرفته باشد کودک نمی داند چگونه با آن بازی کند و لذت زیادی از آن نمی برد، اگر هم بسیار ابتدایی باشد حوصله ی کودک زود سر می رود.
کودک خردسال به اسباب بازی هایی نیاز دارد که حواس پنجگانه او را تحریک کند. اسباب بازی های مناسب برای کودک زیر یک سال آنهایی هستند که رنگ ها، حالات مختلف سطح مواد (نرمی و زبری)، شکل های جالب و متنوع را به کودک می نمایانند.
کودکان نوپا از بازی های « داخل گذاشتن - بیرون آوردن» لذت می برند؛ لذا مکعب هایی با اندازه ها و شکل های مختلف، فنجان های پلاستیکی، قاشق، اسباب بازی های داخل حمام، پیاله، صفحه های گردی که روی قطعات چوبی عمودی سوار می شوند و هرم های اسباب بازی، همگی از اسباب بازی های مورد علاقه آنها هستند.

چگونه می توان از وسایل خانه برای ساختن اسباب بازی استفاده کرد؟

شما بدون صرف پول نیز می توانید بهترین اسباب بازی ها - یا لااقل اسباب بازی هایی بهتر از آنچه با پول می توان خرید - در اختیار کودکتان قرار دهید، با نگاهی به گوشه و کنار آشپزخانه ی منزل و کمی قوه ی تخیل از جانب خودتان و کودکتان می توانید ساعاتی سرشار از سرگرمی های جذاب برای کودک خود فراهم آورید.
می توان از جعبه های پلاستیکی با اندازه های مختلف برای ساعت ها بازی داخل گذاشتن و بیرون آوردن، برداشتن و ریختن آب در حمام، پر و خالی کردن ماسه، یا بازی با گِل در باغچه استفاده کرد. با ریختن چند تکه خمیر نان یا نخود فرهنگی خشک شده در یک ظرف و محکم کردن در آن می توانید یک جغجغه یا ابزار موسیقی بسازید و با اضافه کردن چند قاشق چوبی می توانید یک طبل درست کنید. هرگاه از فروشگاه خرید می کنید و جنس موردنظر در جعبه های رنگی و یا عکس دار است، می توانید عکس ها را ببرید و برای کودک خود در جعبه ای جدا بریزید و با کودکانتان بازی کنید؛ بدین صورت که گاهی اوقات کارت ها (عکسهای بریده شده) را بچینید و اسامی آنها را برای کودکتان با صدای بلند و رسا بگویید و از کودک خود بخواهید تکرار کند که این روش به صحیح صحبت کردن فرزندانتان کمک می کند و یا دفتری برای کودکتان در نظر بگیرید و این عکس ها و کارت های رنگی را به کمک فرزندتان در آن دفتر بچسبانید.
می توان از سیب زمینی و هویج برای ساختن حروف چاپی و شکل های مختلف استفاده کرد. بدین صورت که با استفاده از یک چاقوی کوچک بسیار تیز، یک الگوی ساده مثل مثلث یا ستاره را روی یک هویج یا سیب زمینی برش دهید سپس قسمت های زائد آن را ببرید و به آرامی درآورید تا الگوی مورد نظر برجسته شود و با فرو بردن آنها در رنگ خوراکی و زدن آنها به روی کاغذ یا پارچه، نقش ها و الگوهای تکراری رنگین درست کنید. لوله های مقوایی داخل کاغذ توالت و دستمال کاغذی آشپزخانه را با کمی تزیین می توان به عروسک های خیمه شب بازی از نوعی که روی انگشت قرار می گیرند تبدیل کرد.

تقسیم بندی اسباب بازی بر اساس سن

از نظر روانشناسی باید دانست که تمایل کودکان به بازی و علاقه شدید آنها به اسباب بازی، یکی از علایم سلامت عقل، کنجکاوی و هوشیاری آنان است.
به طور کلی می توان اسباب بازی ها را بر حسب سن و سال کودک، به صورت زیر تقسیم کرد:

کودکان زیر یک سال

تحقیقات نشان داده اند از زمانی که نوزاد می بیند و بوها و صداها را تشخیص می دهد، می توان با در اختیار گذاشتن اسباب بازی های مناسب، توانایی هایش را افزایش داد و استعداد نوزاد را شکوفا کرد. برای این سنین باید اسباب بازی های سبک را انتخاب کنید. سعی کنید این اسباب بازی ها نرم، ضد حساسیت و دارای رنگ های روشن باشند و به هیچ وجه دارای لبه های تیز نباشند. رنگ روشن باعث جلب توجه بیشتر کودک می شود. برای نوزادان خیلی کوچک که هنوز توانایی بازی ندارند، بهترین وسایل، اسباب بازی هایی برای نگاه کردن و یا گوش دادن هستند که شنوایی و بینایی کودک را تقویت می کنند. اسباب بازی هایی مثل جغجغه و امثال آن برای نوزادانی که توانایی در دست گرفتن اجسام را پیدا کرده اند نیز بسیار مناسب هستند.
البته باید در مورد صدایی که اسباب بازی ها تولید می کنند دقت کافی داشته باشید. چون ممکن است این صداها از حد استاندارد فراتر باشند و به شنوایی کودک آسیب برساند. عروسک ها و حیوانات پارچه ای و نرم(البته ضد حساسیّت) برای در دست گرفتن و بلند کردن مناسبند اما مکیدن و یا جویدن آنها توسط کودک می تواند خطر آفرین باشد. برای کودکی که قادر به نشستن است بهترین اسباب بازی، مکعب های پارچه ای و یا کتاب های پارچه ای با اشکال آشنا و رنگ های روشن می باشد. توپ ها و اسباب بازیهای کشیدنی یا هل دادنی هم برای کودکی که می تواند چهار دست و پا حرکت کند یا راه برود، بسیار سرگرم کننده هستند.

کودکان یک تا سه ساله

کودکان در این سن فعالیت بدنی بسیار بالایی دارند و نیاز به اسباب بازیهایی دارند که معمولاً یا از آنها بالا بروند یا آنها را برانند و حرکت دهند. برای بازی های بیرون از محیط منزل و در فضای باز، اسباب بازی هایی مثل جعبه های بازی با شن بهداشتی، توپ های بادی بسیار بزرگ، حوض توپ و یا وسایل حفر زمین همگی گزینه های خوبی هستند. بچه ها در این سن عاشق بازی با اسباب بازی های به اصطلاح سرهم کردنی مثل پازل های ساده، لگوها و امثال آن هستند. همچنین از آلات موسیقی کوچک مثل پیانوهای اسباب بازی، شیپور و...همچنین از گوش دادن به نوار کاست لذت می برند.
جعبه های کاردستی و علمی، قطارهای برقی، ماشین های مسابقه و عروسک ها نقش مهمی در افزایش تجربه ی کودکان و آزمایش آنها در مقابل دنیای اطرافشان دارد. داشتن یک دوچرخه بزرگ تر، اسکیت و اینگونه وسایل البته با در نظر گرفتن ایمنی کودک، می تواند ورزش های مناسبی برای کودک باشد.

کودکان سه تا پنج ساله

کودکان در این سن دوست دارند کارهایی را انجام دهند که مانند بزرگسالان جلوه کنند و موقعیت های خیالی برای خود به وجود می آورند. در این شرایط وسایلی از قبیل ماکت فضاهای واقعی (مثل شهرکی با پارک، رستوران، پمپ بنزین و اتومبیل و...) و عروسک ها و مبلمان عروسکی کمک بزرگی به کودکان می کند. دوچرخه، ماشین های کوچک نیز وسایل خوبی برای بازی کودکان این گروه سنی هستند.

کودکان شش تا نه ساله

جعبه های کاردستی و علمی، قطارهای برقی، ماشین های مسابقه و عروسک نقش مهمی در افزایش تجربه کودکان و آزمایش آنها در مقابل دنیای اطرفاشان دارد. دوچرخه، اسکیت و اینگونه وسایل نیز برای این سن بسیار جذاب است. در اختیار گذاشتن مواد رنگی و یا مواد شمعی و آبرنگ و در کل وسایل نقاشی هم باعث بروز خلاقیّت در کودک می شود. در ضمن بازی های کامپیوتری که برای تمام گروههای سنی جذاب هستند، البته با در نظر داشتن سن کودک و آموزنده بودن بازی، می تواند برای این گروه سرگرم کننده باشد.
در مراحل بعدی، کودکان و نوجوانان، خودشان سرگرمی های مختلفی برای خود به وجود می آورند از جمله پرداختن به ورزش های مختلف، بازی های کامپیوتری، نواختن آلات موسیقی، خواندن کتاب، گوش سپردن به موسیقی و... .

افزایش هوش و یادگیری کودکان

کمتر پدر و مادری را می توان یافت که نخواهد فرزندش باهوش و دارای توانایی خاص در یادگیری و حل مسائل باشد، امّا بسیاری از والدین گمان می کنند درصد زیادی از این توانایی ها به ذات و سرشت کودکشان ربط دارد و از همین رو آموزش فرزندشان را جدی نمی گیرند؛ حال آن که با صرف وقت می توانند به افزایش میزان هوش و قدرت یادگیری کودکانشان کمکی بایسته و شایسته کنند.
اگر می خواهید در زمینه پرورش فکری کودکتان، آگاهی های مفیدی کسب کنند، ابتدا باید با آزمایشی آشنا شوید که دو محقق استرالیایی و آمریکایی انجام داده اند.

اهمبّت تصاویر

گابریل سیمکاک، محققی از دانشگاه کوئینزلند و جودی دولوش دانشمندی از دانشگاه ویرجینیا در پژوهشی روی 132 کودک دریافتند تصاویر کتاب ها علاوه بر سرگرم کردن، جنبه ای تقویتی در فرآیند یادگیری کودکان دارد و منبعی مهم از اطلاعات موردنیاز برای کنش و واکنش در جهان پیرامونشان فراهم می آورد.
سیمکاک و دولوش با جمع کردن کودکان بر اساس سنشان، ابتدا گروهی را که کمتر از 30 ماه سن داشتند، به دو دسته تقسیم کردند: به یک گروه کتابی داده شد که نشان می داد کودکی قطعات کوچک پلاستیکی را در ظرفی شیشه ای انداخته، سپس با اتصال ظرف به یک قطعه چوب از آن جغجغه ساخته است.
آنها با در اختیار گذاشتن وسایل مورد نیاز از کودکان خواستند جغجغه ای بسازند. تمامی کودکانی که در گروه اول از روش ساخت جغجغه در کتاب مطلع شده بودند، توانستند جغجغه را بسازند، امّا گروه دوم که کتابی در اختیارشان نبود، به موفقیّت کمتری دست یافتند.
نقش بزرگسالان در افزایش توانایی کودکان از همین مرحله به خوبی معلوم است: کودکانی که اطلاعاتی اولیه حتی به شکلی خام و محدود کسب کرده باشند، بهتر از کودکانی می توانند یاد بگیرند و موفق شوند، که کسی آگاهی هایی حتی اندک به آنها نیاموخته است.

اولین قدم های آموزش

حتی والدینی که درباره ی شیوه های تربیت و پرورش کودکانشان مطالعه چندانی ندارند. اولین قدم های آموزش به آنها را با آموختن کلمات آسانی چون بابا، مامان، یا این چیست و آن چیست بر می دارند، امّا متأسفانه هر چه سن و سال کودک بیشتر می شود. گام های آنها نیز در راه آموزش و تقویت هوش فرزندانشان کندتر و محوتر می شود.
برای ادامه راه می توانید، تصاویری آشنا و مناسب کودکان تهیه کنید و با حذف بخش هایی از تصاویر، از کودکتان بخواهید کاستی های تصویر را حدس بزند. به عنوان مثال تصویر صورتی را بکشید که دهان ندارد. از او بخواهید آنچه را در تصویر نیست، بکشد و حتی رنگ آمیزی کند.
آنها متوجه کمبود چیزی در تصاویر آشنا می شوند و تلاش می کنند شکل های ساده لب، دهان، دندان و... را شناسایی و بازسازی کنند. بر حسب سن و سال کودک می توان این تصاویر را از ساده به پیچیده تبدیل کرد و از اجزای صورت به اشیای پیچیده تر دیگر کشاند.

کاربردها

متناسب با سن و سال و درک کودکتان گاهی می توانید وسایلی را گرد آورید و کاربرد آن وسیله را از او بپرسید. مثلاً قیچی به چه کار می آید؟ با چنگال چه کاری می توان انجام داد؟ و... سپس کاربردهای دیگری از همان وسیله را به او نشان دهید.
مثلاً وقتی کاربرد چنگال در خوردن غذا برای او معلوم شد. می توان دو چنگال را طوری در قطعه ی کوچکی از سیب زمینی فرو برد و روی سیب زمینی صورت حیوانی مثل بز، گوسفند و... را نقاشی کرد که چنگال همانند شاخ به نظر برسد؛ یا کاسه ای مدور را طوری روی سر خود قرار دهید که همانند کلاه به نظر برسد.
این امور می تواند ذهن کودک را با کاربردهای دیگر وسیله ای که همیشه در تصورش یک کاربرد داشته، آشنا کند و زمینه ی خلاقیت و تقویت هوش او را برای پیدا کردن کاربردهای دیگر یا یافتن راه های دیگر در زندگی و تعمیم آن روش در وسایل دیگر فراهم کند.

شباهت در عین تفاوت

می توان ترتیبی از اشیا را روی میزی چید و یک بار در این حالت و بار دیگر در حالی با دوربین خانگی از آن اشیا عکس گرفت که تغییراتی جزئی در عکس دوم ایجاد شده باشد.
این کار را می توان هم با تغییر جای اشیا و هم با تعویض اشیا با اجسام دیگر انجام داد، سپس از کودک خواست موارد اختلاف دو عکس شبیه به هم را پیدا کند. می توان برای او بازی های فکری در حد سن و سالش ترتیب داد.
همچنین می توان با گرد آوردن میوه ها، اشیا و... حتی توجه دادن او به تماشای ابرها از او خواست شباهت های دیگری غیر از آنچه را می بیند، برایتان بیان کند.
مثلاً در نگاه به ابرها و حرکتشان، تصاویری بسازد و تصور خود را از شکل آن بیان کند یا با گاز زدن میوه هایی چون سیب به شیوه ای متفاوت، با جای دندانش روی آنها چشم و دهان و بینی حک کند.
به خاطر داشته باشید سلامت فکر و رشد ذهنی کودکتان در آینده تا حد زیادی به آموزش او در کودکی بستگی دارد.
هر قدر در این سنین نورون های ذهن او به فعالیت واداشته شود، نه تنها از نظر فکری سالم تر خواهند بود، بلکه از نظر هوش، قوی تر و از نظر یادگیری، درک و فهمی سریع تر و بهتر هم خواهند داشت.

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی